اندیشة مرگ و زوال در شعر فروغ فرخزاد

نویسنده

استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد دهاقان

چکیده

مرگ حقیقتی احساس برانگیز و انکارناپذیر است از آن جهت که دغدغه‌ی انسان‌ها در ادوار و شرایط مختلف زندگی است و هر کس فراخور حال خود به آن پرداخته است. شاعران با احساس لطیف خود، این ذهنیت و اندیشه را به صور گوناگون منعکس کرده‌اند. در شعر فروغ  فرخزاد مرگ و زوال از بن مایه­های اصلی است. این ذهنیت در ارتباط با ادوار مختلف زندگی فروغ و تحولات فکری او شکل می­گیرد، چنان­که قبل و بعد از تولدی دیگر نگرش او به مرگ از یک امر فردی به امری اجتماعی متحول می‌شود و بیم و هراس او از مرگ تبدیل به پذیرش و البته ایستادگی در برابر آن و تلاش برای زنده ماندن پس از مرگ می‌شود.
به طور کلی از آنجا که شعر شاعر، تجلی‌گاه زندگی و شخصیت اوست اندیشه­ی مرگ نیز در شعر فروغ فرخزاد در ارتباط با این دو عامل شکل گرفته، بنابراین پویا و متحول است .
 

کلیدواژه‌ها


1- پرین، لارنس، ( 1379 ) شعر و عناصر شاعری، ترجمه غلامرضا سلگی، تهران، رهنما.

2- تاجبخش، غزل، (1378 ) زن ، شعر و اندیشه، تهران ، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان.

3- جعفری، عبدالرضا ( 1378)، فروغ جاودانه (مجموعه شعرها و نوشته‌ها و گفتگوهای فروغ به انضمام نوشته‌هایی دربارة فروغ)،تهران، تنویر.

4- حیدری، غلام، ( 1377 ) فروغ فرخزاد و سینما، تهران، نشر علم.

5-  روشنی، رضا ( 1383 ) منِ فروغ ، تهران ، نگار و نیما.

6- زرین کوب، حمید ( 1358 )، چشم انداز شعر فارسی، تهران، توس.

7- شفیعی کدکنی، محمد رضا ( 1380 )، ادوار شعر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت، تهران، سخن.

8- شمس لنگرودی، محمد ( 1370 ) ، تاریخ تحلیلی شعر نو ، تهران ، نشر مرکز ، ج 1.

9- شمیسا، سیروس، ( 1376 ) نگاهی به فروغ، تهران، مروارید.

10- صاعدی، عبدالعظیم ( 1386 ) خداباوری در شعر فروغ، تهران ، زوار.

11- فرخزاد، فروغ ( 1381 ) پنج کتاب ، تهران .

12- مختاری، محمد ( 1372 ) انسان در شعر معاصر ، تهران، توس.

13- مرادی­کوچی، شهناز ( 1379 ) شناخت­نامه ی فروغ فرخزاد، تهران، قطره.

14- مشرف­آزاد، محمود ( 1376 ) پریشادخت شعر، تهران ، ثالث.

15- نیک‌بخت، محمود ( 1372 ) از گمشدگی تارهایی، اصفهان، مشعل.